SEKTY ZAGROŻENIEM DLA WSPÓŁCZESNEJ MŁODZIEŻY.

  • Posted on: 29 April 2010
  • By: Beata Standerska

Obecnie w Polsce działa ok. 300 różnego rodzaju sekt, nowych ruchów religijnych i parareligijnych. Część z nich jest zarejestrowanych a część działa nielegalnie. Sekty bardzo skutecznie potrafią się ukryć pod modnymi hasłami i treściami. Oddziałują na odbiorcę za pomocą telewizji, radia, prasy, muzyki, a nawet filmów rysunkowych. To powoduje, że przeciętny człowiek praktycznie obcuje z sektą, nie zdając sobie z tego sprawy.

    Grupą najbardziej podatną na oddziaływanie sekt i nowych ruchów religijnych są ludzie młodzi, gdyż najczęściej przeżywają rozterki życiowe i szukają sensu życia. Zdarza się również, że nie znajdują miłości i zrozumienia w swoich własnych rodzinach. Sekty wykorzystują to, oferując swoją „pomoc” poprzez tzw. „bombardowanie miłością”. Z kolei identyfikacja z grupą powoduje, że ktoś dotąd anonimowy i niedoceniony w swoim środowisku staje się ważny i potrzebny. To wstępne „oczarowanie” jest równocześnie niebezpieczną pułapką. Nieodpowiednie przygotowanie młodych do życia powoduje, że boją się podejmować ważne życiowe decyzje. Żyjąc w sekcie, unikają tego rodzaju obciążeń, gdyż stają się marionetkami w rękach swoich pseudowychowawców. Zastanawiający jest tu brak krytycyzmu oraz łatwowierność z jaką współczesna młodzież przyjmuje nowe ideologie. Naiwność tę wykorzystują sekty, oferując młodym wysokie wymagania ascetyczno – moralne, które często są absurdalne i nierealne. Stanowią tylko rodzaj „przykrywki”.

     Dlatego też chciałabym przybliżyć Państwu problematykę sekt, przekazując najistotniejsze informacje dotyczące tego zagadnienia.

Co to jest sekta?

To grupa:

  • W której sprawowany jest kult (niekoniecznie rozumiany w sensie religijnym),np. kult jednostki, energii, sukcesu, itp.
  • Której członkowie, podczas rekrutacji nowych wyznawców lub działalności handlowej zatajają istotne informacje o swojej organizacji (m.in. główne cele i właściwą doktrynę), posługują się oszustwem i stosują techniki manipulacji ludzką psychiką.
  • Której wpływ na zdrowie psychiczne członków oraz trwałość ich rodzin często okazywał się destrukcyjny.  

    Jakie są rodzaje sekt?

  •  Religijne – oferują zbawienie, rozwój duchowy, pogłębienie znajomości Biblii, tradycji wschodnich, naukę modlitwy lub medytacji – w rzeczywistości grupy te izolują od dotychczasowego środowiska, pozbawiają swoich wyznawców zdolności do krytycznego myślenia i podejmowania samodzielnych decyzji, silnie ingerują w ich życie prywatne, rodzinne, zawodowe.
  • Pseudo – terapeutyczne – proponują odpłatne wyleczenie ze wszystkich lub prawie wszystkich chorób za pomocą niekonwencjonalnych środków, wbrew własnym deklaracjom zniechęcają swoich zwolenników do wizyt u lekarzy reprezentujących tradycyjną służbę zdrowia – korzystanie z niekonwencjonalnych „zabiegów” często na krótki okres poprawia samopoczucie pacjenta, jednocześnie jednak uzależnia psychicznie od super – uzdrowiciela i opóźnia przeprowadzenie fachowej interwencji, co może skończyć się pogłębieniem choroby lub śmiercią.
  • Wspierające rozwój człowieka – obiecują wszechstronny rozwój, m.in. poprawę koncentracji uwagi, pamięci, podwyższenie ilorazu inteligencji, umiejętność wpływania na odległość na stan fizyczny i psychikę innych ludzi, osiągnięcie innych ponadludzkich możliwości, samorealizację dzięki stosowaniu odpowiednich technik              i rytuałów, np. magii, wizualizacji, specyficznego oddychania – faktycznie grupy te rozwijają niedojrzałe, magiczne sposoby myślenia i postępowania, nierzadko doprowadzają swoich zwolenników do utraty równowagi psychicznej oraz wyłączają ich z normalnej aktywności w rodzinie i społeczeństwie.
  • Handlowe – oferują olbrzymi sukces finansowy, często zapewniają, że wraz z sukcesami finansowymi dystrybutorzy firmy osiągną „sukces” w rodzinie oraz w kontaktach towarzyskich – w  rzeczywistości dystrybutorzy nie są w stanie uzyskać nawet części z obiecywanych zysków, jeśli nie uczynią z „sukcesu finansowego” głównego celu życia, dla którego poświęcą małżeństwo, wychowanie dzieci, wieloletnie przyjaźnie, dotychczasowe wartości, własną tożsamość oraz godność, która nie pozwalała im dotąd oszukiwać zarówno swoich przyjaciół, znajomych, jaki innych osób, postrzeganych już niemal wyłącznie jako potencjalnych klientów.

    Co oferują sekty?

         Sekty najczęściej oferują pomoc materialną lub psychologiczną. Wykorzystują momenty załamań psychicznych a także kryzys finansowy rodziny czy osoby samotnej. Najczęściej od tego się zaczyna. Ukazują „nowa drogę” do „zbawienia”, ale jako te jedyną i wyłączną, równocześnie negując wszystkie inne.      Nauczyciel – guru jawi się tu jako jedyny przywódca, który wie wszystko i posiada nadludzkie zdolności. Potrafi odpowiedzieć na wszystkie zagadki.      Ponadto sekty sprawiają wrażenie idealnej wspólnoty, dającej „nowy” sens życia. Osoba, którą udało się zwerbować do danej sekty, jest poddawana specyficznej „obróbce”. Przechodzi kolejne etapy przekształcenia osobowości, sposobu myślenia aż do wykreowania tzw. „nowego człowieka”. Proces ten obejmuje trzy etapy:

  • I – Całkowite zawładnięcie umysłem oraz emocjami człowieka.
  • II – Niszczenie niepożądanych przez sektę cech celem wyrobienia nowych, niezbędnych do stworzenia tzw. „dobrowolnego niewolnika”.
  • III – Zrekonstruowanie zupełnie „nowego człowieka”, pozbawionego prywatności, który nie może, a nawet nie chce, decydować o własnym losie. Jest całkowicie uzależniony od guru i grupy.

    Wspomniany proces dokonuje się poprzez różnego rodzaju manipulację jednostką oraz zabiegi psychologiczne m.in. poprzez wywieranie presji na psychikę, stosowanie technik zniewalających, które prowadzą do kontroli nad umysłem i modyfikują zachowanie.

    Kto może werbować?

  • Znajomy, przyjaciel
  • Ktoś z rodziny
  • Zupełnie obcy ludzie, ale młodzi i sympatyczni
  • Osoby wyglądające na bardzo szczęśliwe
  • Ci, którzy sprawiają wrażenie osób silnie przekonanych o słuszności tego, co robią. W jaki sposób?
  •  Rozdają ulotki, rozklejają plakaty, ogłaszają się w czasopismach, sprzedają książki
  • Zapraszają na spotkanie „właśnie dla ciebie”
  • Oferują pomoc (często bezpłatną)
  • Proszą, aby nie podejmować żadnych decyzji pochopnie, a jednocześnie zachęcają, aby jak najszybciej się zaangażować w działalność ich grupy
  • Wyolbrzymiają negatywne aspekty rzeczywistości (powszechny kryzys rodziny, konsumpcyjny styl życia, nieuczciwość ludzi, brak miłości, samobójstwa, uzależnienia od alkoholu i narkotyków, patologie seksualne, itp.)
  • Dają do zrozumienia, że w ich grupie można uzyskać rozwiązanie wszystkich problemów osobistych i społecznych
  • Podpierają (w sposób nieuprawniony) swoje wypowiedzi autorytetem nauki bądź Biblii lub Kościoła

Dość szybko próbują uzyskać osobiste informacje (począwszy od numeru telefonu i adresu, potem mogą szybko „wejść” w obszar zainteresowań oraz trudności życiowych).

Co robić?   Gdy spotkamy w swoim życiu sympatycznych ludzi, którzy zapraszają na interesujące spotkanie, mamy prawo domagać się od nich (w sposób równie przyjacielski) konkretnych odpowiedzi na pytania o:

  • Podstawowe cele grupy (czy grupa ich nie ukrywa? Czy nie są one zbyt mgliste? Czy są jakieś niezgodności między tym, co grupa twierdziła na początku, a tym, czego dowiedzieliśmy się później?
  • Pełną nazwę i nazwisko przywódcy - wiele skomplikowanych grup celowo nie podaje swoich podstawowych danych, ewentualnie często zmienia swoją nazwę, aby nie odstraszyć potencjalnych wyznawców lub klientów.
  • Pozytywne i negatywne cechy organizacji - należy poprosić o podanie trzech rzeczy, które im podobają się i trzy, które nie podobają się w funkcjonowaniu grupy. Trudności z odpowiedzią na druga część pytania mogą świadczyć o zaniku krytycznego myślenia w stosunku do własnej grupy. Bardziej wiarygodne są osoby, które dostrzegają zarówno silne jak i słabe strony np. szkoły, uczelni, Kościoła, firmy.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                 Opracowała:                                                                                                                                    pedagog szkolny - Beata Standerska

artykuły: 
pedagog: